|
|
Aikido, letterlijk vertaald "de weg van harmonie met Ki" is een Japanse krijgsdiscipline die in het begin van de 20e eeuw door Morihei Ueshiba ontwikkeld werd. Ueshiba, door aikidoka's O'Sensei (de grote meester) genoemd, liet zich hierbij inspireren door de technieken van de Japanse samoerai en krijgskunsten en/of vechtsporten als Daito ryu jiu jitsu, jiujitsu en kenjutsu. Ueshiba voegde ook een morele waarde toe aan de kunst van aikido, die ontleend werd aan de toen nieuwe Japanse religie Omoto-kyo.
|
|
De Aikikai stamt direct af van Ueshiba’s vooroorlogse dojo in Tokio. De Aikikai wil niet alleen martiale aspecten onderwijzen, maar ook het concept van aikido als middel tot zelf-discipline en verbetering.
|
|
Ki-Aikido, ook wel Shin Shin Toitsu Aikido, is een aikidostijl die werd ontwikkeld door Koichi Tohei en grote gelijkenis kent met de klassieke aikido van Morihei Ueshiba. Deze school benadrukt het gebruik van ki, de dynamische kracht in het universum.
|
| Aikijitsu of Aikibudo / Yoseikan | |
|
Aikibudo heeft zijn grondvesten in de traditionele jiujitsu (Daito Ryu Aikijujutsu van de Takeda-clan) en de traditionele wapenschool Tenshin Shoden Katori Shinto Ryu. Verder is het mee gevormd door het Aikido Yoseikan van Minoru Mochizuki. Het kan omschreven worden als een hardere vorm van Aikido zoals het bestudeerd werd voor de Tweede Wereldoorlog. In ons land is Yoseikan beter bekend als Aiki Budo
|
|
de Yoshinkan. Opgericht in de jaren vijftig door Gozo Shioda (1915-1994), een vooroorlogse leerling van Ueshiba. Shioda claimde trouw te zijn gebleven aan het vooroorlogse aikido. Zijn stijl kenmerkte zich door strakke, kata-achtige bewegingen.
|
|
Tomiki aikido. Kenji Tomiki (1900-1979) was een gevorderde judoka en een van de oudste leerlingen van Ueshiba. De theoretische concepten van Kano, de grondlegger van het judo, combineerde hij met aikido om een wedstrijdvorm van aikido te scheppen: iets waar Ueshiba zelf uitermate op tegen was.
|
|
|
|
0
